Hoi! Mijn naam is Sophie.

Lang niet durven voelen wat ik voel, bang voor reacties van anderen. Ik wou zo graag erbij horen, "gewoon" zijn. En dus deed ik jaren mijn best om iemand te worden die ik niet was.

Maar plots was het 'op'. Ik kon niet meer. Het vele 'mijn best doen' eiste een grote tol. Donker werd het. Ik voelde me gevangen in een iemand die ik niet was, in een show waar ik in vast zat. Mijn diepvoelende en tegen deze wereld boksende dochter liet me zien dat het anders kon. Zij was - en is! - mijn grootste spiegel, mijn grootste leraar. Zij herinnerde me terug aan wie ik werkelijk was.  En plots was daar die ommezwaai: het besef dat ik terug wou. Terug naar mezelf. Terug naar mijn waarheid, mijn evenwicht. Mijn kracht.  

Terug naar verbinding en diepgang.

Verstilling en vertraging.  

Naar mijn pure rauwe diepvoelende ik . 

En nu... Nu kies ik voor een be-zield be-leven leven. Een leven waarbij ik zoveel mogelijk probeer te voelen en luisteren naar mijn waarheid, mijn kern. Open en eerlijk. Zonder maskers en doekjes.... Telkens weer...

In een diep geloof dat alles in en rondom ons bezield is, probeer ik te verbinden met dat alles. Ik voel hierbij een intense liefde voor en de grootste toewijding aan Moeder Aarde. Vol dankbaarheid, verwondering en nederigheid kijk ik naar alles wat ze te bieden heeft. Zij is mijn gids, mijn spiegel, ook als ik diep naar binnen wil keren. 

In alles wat ik doe eer en vier ik haar. Ik verbind me met haar. Fysiek, door voor haar te zorgen. Energetisch, door naar haar wijsheden te luisteren, door haar mee te nemen in mijn trancereizen, door de spirits van al haar wezens te ontmoeten in Andere Werelden dan deze. 

Zo kom ik telkens weer nog dichter bij mijn essentie. Zo probeer ik net als zij rauw, puur en eerlijk door het leven te stappen en van hieruit in verbinding te gaan met anderen. 

Omdat ik geloof dat dit de enige weg is. Voor ons als mens, voor onze ziel, voor deze planeet, voor deze wereld.